Pozycjonowanie

Siedziba Ard-Oifig an Phoist w Dublinie jest główną kwaterą całej irlandzkiej An Post, oraz – oczywiście – oddziału dublińskiego. Mieści się ona w samym centrum miasta [,niedaleko licznie zgromadzonych tu hoteli, tanich baz noclegowych i innych centrów turystycznych], przy jednej z najpopularniejszych i największych ulic – O’Connell Street. Jest to jeden z najbardziej charakterystycznych budynków tak Dublina, jak i całej Irlandii i jeden z ostatnich wybudowanych w stylu gregoriańskim. Styl ten opanował niemalże całkowicie większość krajów angielskojęzycznych w latach 1720 – 1840, a architektura użytkowa powstała w tym stylu uważana była za majestatyczną i godną najwyższych funkcji, jakimi były parlamenty, rezydencje królewskie i arystokratyczne, czy wreszcie budynki użyteczności publicznej, czego przykładem jest rzeczona Poczta.

Początkowo GPO (General Post Office) mieściło się w budynkach gminnych niedaleko Dame Street, przy której znajduje się choćby słynne Trinity College. Następnie przeniesiona została do znacznie większego budynku przy College Green, naprzeciwko banku. Nowy oddział w pięknym, majestatycznym budynku otworzono 6 stycznia 1818 roku przy rozwijającej się Sackville Street, którą dziś dobrze znamy pod nazwą O’Connell Street. Projekt budowy stworzył irlandzki architekt Francis Johnson, także autor projektu Kolumny Nellsona, którą dziś zastępuje Dublińska Iglica. Kamień węgielny natomiast położył Charles Whitworth – brytyjski dyplomata i polityk, pierwszy Hrabia Whitworth. Uroczystość miała miejsce 12 sierpnia 1814 roku, a budowa pochłonęła bagatela 50 tysięcy funtów angielskich.

Imponująca fasada główna mierzy sobie ponad 67 metrów wysokości i zdobi ją sześć kolumn jońskich. Nad wejściem znajduje się portyk, szeroki na blisko 24,5 metra. Fryz umieszczony pod belkowaniem jest bogato zdobiony, a w tympanonie dostrzec możemy symbole władzy królewskiej. Na akroterionie (zwanym też „naszczytnikiem”) nad frontonem znajdują się trzy rzeźby autorstwa Johna Smyth’a. Rzeźby te odnoszą się do tradycji starożytnej i przedstawiają Merkurego (po prawej), Fidelię (po lewej, symbolizującą wiarę) i Hibernię (po środku) – najważniejszą postać personifikującą w tradycji Irlandię. Belkowanie ciągnie się niemal przez cały fronton. Całość, oprócz portyku, wykonana została z granitu górskiego. Nad centralną częścią budynku króluje kopuła z dzwonem i imponującym, wciąż działającym zegarem.

Podczas Powstania Wielkanocnego w 1916 roku budynek służył jako kwatera główna oblegających miasto wojsk. Podczas szturmu sił brytyjskich budynek uległ znacznemu zniszczeniu i w stanie zdemolowanym trwał i straszył aż do Wielkiego Wyzwolenia Irlandii w kilka lat później. Kolumny, których możemy dotknąć dzisiaj, są kolumnami oryginalnymi i jeśli się dobrze przyjrzeć, wciąż widać na nich ślady kul.

Budynek ten stanowi symbol i pomnik wystawiony Irlandzkiej Świadomości Narodowej oraz historii. W hołdzie upadłemu Powstaniu powstała rzeźba mitycznego herosa znanego z Mitologii Celtyckiej - Cúchulainn’a, który wita przybyłych przy wejściu do budynku. Wizerunek pomnika znalazł się na irlandzkich monetach 10-cio szylingowych w 1966 roku, oraz na jednej z serii banknotów 20-to funtowych. W 2005 roku władze miasta zdecydowały się powierzyć cały budynek pamięci krwawego Powstania.

Budynek nie zawsze służył jedynie jako siedziba poczty. W latach 1928 – 1960 mieściły się tu stacje radiowe: 2RN i Éireann.

Zwiedzając zabytki Dublina warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Dublinie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnię.

——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Dublin www.InformacjaHotelowa.pl. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.

Coláiste na Tríonóide zostało zaprojektowane przez Provost, Fellows and Scholars of the College of the Holy and Undivided Trinity of Queen Elizabeth near Dublin (Rektorów, Wykładowców i Uczonych College’u Świętej i Niepodzielnej Trójcy, w śłużbie Królowej Elżbiety w Dublinie). Budowę ufundowała w 1529 roku królowa Elżbieta, której nadano później tytuł „Matki Uniwersytetu”. Jest to jedyny ukonstytuowany college wchodzący w skład Uniwersytetu Dublińskiego, tworząc parę najstarszych uczelni w Irlandii.

Trinity usytuowane jest w centrum Dublina [,skąd łatwo trafić do licznych, blisko położonych hoteli czy noclegowni], przy jednym z najsłynniejszych dublińskich placów – College Green – naprzeciwko budynków siedziby Banku Irlandzkiego (niegdyś Dom Irlandzkiego Parlamentu). Kampus zajmuje niebagatelną powierzchnię 47 akrów (czyli ok 190 tysięcy metrów kwadratowych), na której umiejscowione są różnorodne budynki (tak starsze jak i nowo wybudowane), okalające duże place oraz dwa boiska.

Większość budynków wchodzących w skład kampusu jest niezwykle interesujących pod względem architektonicznym, pochodzą głównie z przełomu wieków XVIII i XIX. Znajdziemy tu zatem Kaplicę oraz Salę Egzaminacyjną zaprojektowaną przez Sir Williama Chambersa, a także Muzeum, nad którego projektem czuwali irlandzcy architekci: Thomas Newenham Deane i Benjamin Woodward. W college’u znajduje się także Wydział Nauk o Zdrowiu, umiejscowiony przy Szpitalu św. Jakuba (St. James Teaching Hospital) oraz stowarzyszeniu Adelaidy i Meatha pod Narodowym Szpitalem Dziecięcym – Tallaght. Centrum Trinity w Szpitalu św. Jakuba zostało ukończone stosunkowo niedawno i zawiera już sale wykładowe, a także osobny Instytut Medycyny Molekularnej oraz Instytut Leczenia Białaczki Johna Durkana.

Większość studentów mieszka w obrębie kampusu lub w akademikach Trinity Hall, znajdujących się na Dartry Road w Rathmines, w południowej części Dublinu, około cztery kilometry od centrum.

Biblioteka College’u Świętej Trójcy jest największą w Irlandii i słynie ze swoich wyjątkowych zbiorów. Biblioteka zawiera 4, 5 miliona książek, w tym około 30 tysięcy nowych serii wydawniczych oraz znaczących egzemplarzy manuskryptów, map i nut. Najnowszym budynkiem Biblioteki jest otwarty przez prezydenta Irlandii w 2003 roku oddział Jamesa Usshera – tutaj znajdują się pomieszczenia biblioteki map (największa kolekcja kartograficzna w Irlandii) oraz Wydział Konserwacji. W skrzydle Starej Biblioteki przechowywana jest słynna, pięknie iluminowana staroceltyckimi grafikami Book of Kells (która od 2000 roku ma już nigdy nie opuścić Trinity), obok Book of Durrow, Book of Howth i innych antycznych tekstów. W tym samym skrzydle, w tak zwanym Długim Pokoju, znajduje się tysiące innych, starych i niezwykle rzadkich woluminów, które stanowią niebagatelną atrakcję turystyczną.

Warto wiedzieć że Trinity College było pierwszą uczelnią tak w Irlandii jak i w Brytanii, która zezwoliła na nauczanie kobiet. Pierwsze studentki pojawiły się w ławach uczelni w roku 1904. W 30 lat później zatrudniono na stanowisko wykładowcy pierwszą kobietę z tytułem profesorskim.

Na przełomie wieków XVIII i XIX uczelnia zaczęła znacznie się rozrastać, zwiększano stopniowo liczbę oraz kategorie wydziałów, tak że dziś College słynie ze swoich przedmiotów prawniczych i medycznych, ale także literackich (tu uczył się chociażby Oscar Wild) czy artystycznych.

Zwiedzając zabytki Dublina warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Dublinie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnię.

——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Dublin www.InformacjaHotelowa.pl. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.

Narodowy Teatr Irlandzki (National Theater of Ireland lub Amharclann na Mainistreach) założony został w 1904 roku i od tamtej pory działa nieprzerwanie. Teatr ten szczycie się mianem pierwszego teatru całościowo utrzymywanego ze środków publicznych. Dopiero od roku 1925 finansowo zaczął go wspierać rząd Wolnego Państwa Irlandzkiego. Ze względu na charakterystyczny styl, jaki od lat 80′ XIX wieku zapanował w literaturze irlandzkiej, oparty o celtyckie mity i legendy, sztuki pisane tak dla teatru, jak i przez wolnych pisarzy luźno z nim powiązanych, były na tyle rozpoznawalne na świecie, że zyskały status niezwykle pożądanych.

Najważniejszą postacią związaną z powstaniem The Abbey Theater, był niewątpliwie irlandzki pisarz i poeta – W.B. Yeats. To on pod koniec XIX wieku wraz ze znajomymi próbował rozkręcić Irish Literary Theatre (które nie spotkało się ze specjalnym zainteresowaniem publiczności), to on natknął się na braci Fay, którzy chętnie i z dużym powodzeniem wystawiali także jego sztuki, to w końcu jego zamożna sekretarka przyczyniła się finansowo do wsparcia przedsięwzięcia. W 1903 roku w końcu założono Irish National Theatre Society (Towarzystwo Irlandzkiego Teatru Narodowego), na którego czele stanął oczywiście sam Yeats a sztuki wystawiano w Molesworth Hall. W rok później udało się wykupić budynek działającego wcześniej przy Abbey Streat Theatre of Varieties (Teatr Osobliwości), a menadżerem sceny został jeden z braci Fay. Uroczysta inauguracja nowo otwartego teatru odbyła się wraz z wystawieniem tu 24 XII 1904 roku dwóch sztuk jednoaktowych: On Baile’s Strand, Cathleen Ní Houlihan (autorstwa Yeatsa) i Spreading the News (autorstwa Lady Gregory). Drugi z braci Fay okrzyknięty został Pierwszym Aktorem Teatru Abbey. Wspomniana sekretarka, Annie Horniman, ze swej rodzinnej Anglii kierować miała funduszami oraz organizowaniem objazdowych spektakli. Jednakże po nagłym przekształceniu teatru w spółkę kapitałową (National Theatre Society Ltd.) Horniman zdecydowała się zerwać kontakt z Dublinem utworzyć własny teatr w Manchesterze.

Ze względu na spore problemy tak finansowe jak i polityczne w 1924 roku Yeats wraz z Lady Gregory zdecydowali się na przekazanie Teatru rządowi irlandzkiemu, godząc się na warunek, iż wystawiane sztuki będą w języku irlandzkim. W rok później przy teatrze powstały dwie szkoły: baletowa i aktorska. Sama instytucja przeszła już niemalże do historii, jako „teatr pisarzy”. Obok Yeatsa jedną z ważniejszych postaci był także Frank O’Connor.

18 lipca 1951 roku budynek Abbey Theater spłonął, przez co instytucja przeniosła się do Queen’s Theater, gdzie też pozostała do roku 1966. Jednak od 1961 roku puste miejsce po teatrze Abbey zostało gruntownie oczyszczone i rozpoczęły się plany odbudowy budynku. Projekt Michaella Scotta został zatwierdzony osobiście przez prezydenta i w ciągu trzech lat (od położenia kamienia węgielnego w 1963 roku) teatr stanął na nogi. Uroczysta inauguracja odbyła się 18 lipca 1966 roku, a więc w równo 15 lat po tragicznym pożarze.

Od tamtego czasu Abbey Theater przeżywało swoje tak wzloty jak i upadki. Nie da się ukryć, że popularność wśród turystów jak i Irlandczyków wręcz rosła z roku na rok, jednak finansowo teatr nie mógł sobie poradzić. Problem zażegnano ostatecznie dopiero w roku 2006, przyznając zabytkowemu teatrowi dotację z Unii Europejskiej. Od 2007 roku trwają prace nad renowacją i unowocześnieniem budynku teatru, między innymi rozbudowano audytorium. Sam budynek na pewno nie przystaje do tradycyjnych gustów i wielu XIX wiecznych, a nawet gregoriańskich budowli, jakich niemało w centrum Dublina. Jest to jednak bryła w swej nowoczesności elegancka i ciekawa, przykuwa uwagę, a ciepłym i wyszukanym oświetleniem zachęca do odwiedzin. [Teatr położony jest w centrum Dublina, sąsiaduje zatem z licznymi tanimi hotelami i innymi dostępnymi turystom miejscami noclegowymi, także restauracjami i sklepami.]

Zwiedzając zabytki Dublina warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Dublinie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnię.

——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Dublin www.InformacjaHotelowa.pl. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.

Port lotniczy (kod IATA: EDI – ICAO: EGPH) w stolicy Szkocji – Edynburgu – należy oraz jest częściowo administrowany przez British Airports Authority (BAA), który trzyma także pieczę nad sześcioma innymi portami położonymi na Wyspie Brytyjskiej: Aberdeen Airport i Glasgow International Airport (również Szkocja), London Gatwick Airport, London Heathrow Airport, London Stansted Airport oraz Southampton Airport. Zasięg BAA sięga także poza Europę (min. do Australii). Port w Edynburgu znajduje się w odległości 13 kilometrów od centrum miasta, przy autostradzie M8.

Historia lotniska teoretycznie sięga aż roku 1915, kiedy powstało tu niewielkie lądowisko Turnhouse Aerodrome, służące podczas I Wojny Światowej 603 Szwadronowi, obsługującemu niewielkie bombowce. W 1918 roku teren przeszedł pod zarząd Ministerstwa Obrony, natomiast po II Wojnie Światowej schronienie znalazły tu brytyjskie jednomiejscowe myśliwce Supermarine Spitfire.

Dopiero pod koniec lat 40′ teren wydostał się spod zarządu militarnego i rozpoczęto stąd pierwsze rejsy linii cywilnych. W 1947 roku British European Airways otworzyło trasę pomiędzy Edynburgiem a Londynem, a w pięć lat później poszerzono, wydłużono i utwardzono pas startowy, aby mógł bezpiecznie służyć coraz nowocześniejszym maszynom. W roku 1956 powstał terminal pasażerski, nad którym opiekę przejęło po czterech latach nowo powstałe Ministerstwo Lotnictwa.

Gwałtowny i znaczący rozwój zanotowano od lat 70′, kiedy to zarząd lotniskiem przejęło British Airports Authority, budując drugi terminal oraz nowy pas startowy. Podczas gdy nowy budynek pasażerski powstał już według zmodernizowanych norm i został przystosowany do wzrastającego ruchu na lotnisku, stary budynek terminalu a także hangarów przemianowano na tereny transportowe oraz magazyny.

Aż do roku 1980 jedynymi punktami międzynarodowymi, do których kierowane były rejsy z Edynburga, był Amsterdam w Holandii oraz Dublin w Irlandii. Gwałtowny rozwój gospodarczy i kulturowy lat 80 ‘i 90′ spowodował zainteresowanie także Szkocją – port szybko zyskał nowych klientów w postaci linii Francuskich i Niemieckich.

Lotnisko położone jest w łatwym dostępie autostrad M9 i M90, a także niedaleko trakcji kolejowej Edynburg – Glasgow. Od kilku lat rozbudowywane i rozważane są plany lepszego połączenia lotniska tak z samą stolicą, jak i z innymi miastami i drogami szybkiego ruchu. Planowana jest droga dla dojazdowych autobusów expresowych, także specjalna linia dla kolejki lotniczej.

Lotnisko w Edynburgu obsługują linie zarówno z Wyspy (Irlandia – Ryanair, Aer Lingus, Szkocja – Flybe, Anglia – British Airways, easyJet), jak i z kontynentu europejskiego (min.: Niemcy – Germanwings, Lufthansa, Francja – Air France, Norwegia – Norwegian, Półwysep Skandynawski - Scandinavian Airlines System, Hiszpania – Iberworl). Stacjonują tu zatem linie krajowe jak i tanie linie lotnicze. Spośród linii transportowych w Edynburgu lądują: Atlantic Airlines, DHL, Jet2.com, Titan Airways oraz UPS.

Krakowski port lotniczy (lub Kraków Airport; kod IATA: KRK, kod ICAO: EPKK) mieści się niedaleko bazy wojskowej w Balicach, nieco ponad 10 kilometrów od jednego z najczęściej odwiedzanego przez turystów i największego miasta Polski – Krakowa.

Historia cywilnego lotniska na przeloty pasażerskie oraz handlowe w Balicach rozpoczyna się w roku 1964, kiedy Ministerstwo Obrony Narodowej postanowiło przeznaczyć część istniejącego tu lotniska wojskowego przeznaczyć na cele cywilne. Pierwszy budynek dworca pasażerskiego został oddany do użytku w cztery lata później, w tym roku także lotnisko zostało wyposażone w precyzyjny radar PAR-T3. W kolejnych latach lotnisko było stopniowo wyposażane w konieczne elementy, jak oświetlenie pasa startowego czy strażnica przeciw pożarowa. Od roku 1989 ruszyły prace nad rozbudową i przystosowaniem dworca do większej przepustowości pasażerów i tak w 93 roku oddano pierwszą wersję terminala, który był stopniowo rozbudowywany na potrzeby międzynarodowego, zwiększającego się ruchu. Pod opiekę patrona, Papieża Jana Pawała II, terminal został oddany 30 listopada 1995 roku, wraz z oficjalnym otwarciem odnowionego i wydłużonego pasa startowego.

Pierwszy oficjalny lot transatlantycki do portu w Krakowie – Balicach odbył się 7 grudnia 1997 roku. Lecący z z Newark Boeing 767 należący do PLL LOT rozpoczął niejako nową erę dla lotniska i zainaugurował otwarcie ważnego kanału podróżniczego. Rok następny to zatem rok pierwszy przylotów linii z Izraela, Nowego Yorku, Chicago i Toronto. Kolejnym ważnym krokiem było otwarcie w roku milenijnym nowego Terminalu Cargo, a następnie uruchomienie usług tanich przewoźników (jak Germanwings czy Sky Europe) w roku 2004. Otwarcie nowego terminala dla ruchu krajowego nastąpiło 1 marca 2007.

Wraz ze wzrostem popularności turystycznej i biznesowej Polski oraz samego Krakowa, a także dzięki wzrastającemu znaczeniu samego portu, lotnisko w Balicach rozwijało się nie tylko pod względem czysto technicznym, ale także jakościowym. Stopniowo otwierano tu sklepy i restauracje, dzięki którym podróżni oraz oczekujący na swoich bliskich mogą spędzić miło i ciekawie czas. Usprawniono także system wyjazdu i wyjazdu, dzięki czemu podróżny może zostać szybko i sprawnie przekierowany od kontroli bagażu do kontroli biletu. Rozbudowane zostały poczekalnie, w których zadbano o komfort klientów. Usprawniono także system dowozu pasażerów autobusami od budynku do samolotu. Lotnisko może się zatem już poszczycić wysokim standardem dorównującym standardom europejskim i zbliżającym go do innych dużych lotnisk polskich, jak te w Warszawie, Poznaniu czy Katowicach.

Od roku 2006 istnieje połączenie pociągowe Kraków Główny (główny dworzec PKP w Krakowie, znajdujący się ok 10 minut od Rynku Głównego) – Kraków Balice. Szynobus dowozi podróżnych w okolice terminalu międzynarodowego T1, a odległość między stacją a lotniskiem można pokonać pieszo.

Z międzynarodowego terminala (T1) korzystają następujące linie: Alitalia (Włochy: Mediolan-Malpensa), Austrian Airlines (Austria: Wiedeń-Schwechat), Bmibaby (Wielka Brytania: Birmingham, British Airways (Wielka Brytania: Londyn-Gatwick), Brussels Airlines (Belgia: Bruksela), Centralwings (Holandia: Amsterdam-Schiphol, Grecja: Ateny-Elefthérios Venizélos, Wielka Brytania: Birmingham, Londyn-Gatwick, Manchester, Włochy: Bolonia, Rzym-Ciampino, Irlandia: Cork, Dublin, Hiszpania: Girona, Niemcy: Hamburg, Lille), Czech Airlines (Czechy: Praga-Ruzyně), easyJet (Wyspy Brytyjskie: Belfast-International, Bristol, Bournemouth, Dortmund, Edynburg, Liverpool-John Lennon, port lotniczy Londyn-Gatwick, Londyn-Luton, Newcastle, Francja: Paryż-Roissy-Charles de Gaulle), Finnair (Finlandia: Helsinki-Vanataa), Germanwings (Niemcy: Kolonia/Bonn-Konrad Adenauer, Stuttgart), Jet2.com (Anglia: Leeds/Bradford), Jet Air (Poznań), LOT Polish Airlines (Stany Zjednoczone: Chicago-O’Hare, Nowy Jork-JFK, Nowy Jork/Newark-Liberty, Niemcy: Frankfurt-Ren-Men, Francja: Paryż-Roissy-Charles de Gaulle, Izrael: Tel Awiw-Ben Gurion, Polska: Warszawa – Okęcie), także EuroLOT (Warszawa,Austria: Wiedeń-Schwechat), Lufthansa (Niemcy: Frankfurt-Ren-Men), Meridiana (Włochy: Turyn), Norwegian (Norwegia: Oslo-Gardermoen, Stavanger, Szwecja: Sztokholm-Arlanda), Ryanair (Irlandia: Dublin, East Midlands, Glasgow-Prestwick, Shannon, Anglia: Liverpool-John Lennon, Londyn-Stansted, Wlochy: Mediolan/Bergamo-Orio al Serio), Scandinavian Airlines System (Norwegia: Oslo-Gardermoen), SkyEurope Airlines (Austria: Wiedeń-Schwechat), Sterling Airlines (Dania: Kopenhaga-Kastrup), Transavia (Francja: Paryż-Orly). Terminal krajowy (T2) przeznaczony jest dla rejsów do Warszawy Polskimi Liniami Lotniczymi LOT, także przez EuroLOT i JetAir. Częstymi i popularnymi są także loty czarterowe (między innymi do Turcji, Egiptu, Hiszpanii i Włoch).

Historia lotniska we Wrocławiu (oficjalna nazwa angielska: Copernicus Airport Wrocław,kod IATA: WRO, kod ICAO: EPWR) rozpoczyna się w latach 30-tych XX wieku, kiedy to w Starachowicach na potrzeby niemieckiego lotniska wojskowego zbudowany został port lotniczy. Przejęty w 1945 roku przez wojska radzieckie rozpoczął cywilną działalność na trasie Warszawa - Łódź - Poznań - Wrocław - Katowice - Łódź – Warszawa. W 1953 roku powiększono i zmodernizowano lotnisko w Starachowicach – wybudowano betonowy pas startowy (przez czas przebudowy, rejsy odbywały się na trawiastym lotnisku Gądów Mały). W roku 1958 uruchomiono regularne połączenia z Warszawą, Krakowem i Rzeszowem oraz sezonowe połączenia z Gdańskiem, Szczecinem i Koszalinem. W 1990 roku powołano do życia spółkę Port Lotniczy Wrocław S.A., która trzy lata później przejęła majątek lotniska. W międzyczasie otwarto nowy terminal przylotów.
6 grudnia 2005 roku lotnisko otrzymało imię po słynnym polskim astronomie, Mikołaju Koperniku, wraz z uruchomieniem zmodernizowanego terminala, który od tej pory miał obsługiwać 750 tys. pasażerów rocznie. Liczba ta została przekroczona, bo w 2007 roku terminal obsłużył ponad 900 tys. podróżujących.
Później, w czasie uruchamiania kolejnych połączeń międzynarodowych, otwarto także Halę Odlotów Międzynarodowych, terminal krajowy, terminal cargo. Zbudowano też nową wieżę kontroli (2001) i kolejną płytę postojową samolotów (na dzień dzisiejszy lotnisko posiada trzy takie płyty). W Hali Odlotów znajduje się poczekalnia i kilka sklepów wolnocłowych oraz salon jubilerski, restauracja, bary kawowe, kawiarnia Voyage Cafe, Mercer’s Coffee, bar szybkiej obsługi i kioski z prasą.
W najbliższym czasie terminal pasażerski ma być przystosowany do wymogów strefy Schengen, planowana jest także budowa nowego terminala wraz z infrastrukturą towarzyszącą. W nowym budynkiem, który powstanie około tysiąca metrów od terminala cargo, możliwe będzie obsłużenie 7 milionów pasażerów. Finalizacja przedsięwzięcia planowana jest na 2015 rok.
Rozbudowie samego lotniska ma też towarzyszyć ulepszenie infrastruktury drogowej i kolejowej prowadzącej do portu (rozbudowa ulicy Granicznej – jedynej prowadzącej bezpośrednio do lotniska z centrum miasta i stworzenie nowej drogi). Między centrum miasta a lotniskiem kursuje przyspieszona linia autobusowa 406.
Linie lotnicze obsługiwane przez wrocławskie lotnisko to: Austrian Airlines (Wiedeń), Centralwings (Cork, Rzym, Dublin, Londyn), Lufthansa (Frankfurt nad Menem) , Lufthansa Regional obsługiwane przez Augsburg Airways (Monachium), Lufthansa Regional obsługiwane przez Eurowings (Düsseldorf), LOT Polish Airlines (Bruksela, Warszawa), obsługiwane przez EuroLOT (Frankfurt nad Menem, Monachium, Warszawa), Ryanair (Barcelona/Girona, Bournemouth, Bristol, Dublin, Düsseldorf,, East Midlands, Frankfurt-Hahn, Glasgow, Londyn, Liverpool, Shannon) Scandinavian Airlines System obsługiwane przez Cimber Air (Kopenhaga), Volare Airlines (Mediolan), Wizz Air (Doncaster/Sheffield, Dortmund, Londyn).
Oprócz tego loty czarterowe do Bułgarii, Egiptu, na Kretę, Rodos, Tunezji i Turcji.

Port Lotniczy im. Fryderyka Chopina w Warszawie zwany też popularnie Okęciem, jest największym i najnowocześniejszym obiektem tego typu w Polsce. Obsługuje ponad połowę wszystkich lotów z Polski po czterech kontynentach świata (Ameryka, Afryka, Azja i Europa) w obrębie stu regularnych połączeń i stale rosnącej liczby rejsów czarterowych.
Z tego miejsca Polacy najchętniej latają w kierunku Londynu, Paryża, Frankfurtu czy Amsterdamu, a w Polsce – do Wrocławia, Krakowa i Gdańska. W 2006 roku z usług oferowanych przez warszawski port lotniczy skorzystało blisko 8 milionów osób, co oznaczało prawie czterystuprocentowy przyrost pasażerów w stosunku do roku zeszłego (!). Niewątpliwy wpływ na ten fakt mają zapewne otwarte granice europejskie i łatwość znalezienia pracy w innych krajach (vide masowa emigracja Polaków).
Lotnisko znajduje się w odległości 10 kilometrów od centrum polskiej stolicy. Zajmuje powierzchnie 500 ha i posiada dwa pasy startowe (jeden o niemal czterech tysiącach metrów długości, drugi – prawie trzy tysiące metrów). Oprócz tego znajduje się tu także 21 dróg kołowania dla samolotów. W sumie, w ciągu godziny, lotnisko potrafi obsłużyć ponad trzydzieści rejsów.
Port lotniczy oferuje cztery terminale: Terminal 1, Terminal 2, Terminal „Etiuda” i Terminal VIP Aviation. Pierwszy terminal oddano do użytku w 1992 roku i jest głównym terminalem do odprawy pasażerów.
Terminal 2 został wybudowany pod koniec 2007 roku i pozwala na obsługę dodatkowo prawie 7 milionów pasażerów rocznie. W nim obsługiwane są teraz wszystkie przyloty międzynarodowe. Dla wygody podróżnych przy Terminalu 2 został uruchomiony przystanek autobusowy.
Pod koniec 2004 roku na lotnisku został uruchomiony nowy Terminal, nazwany „Etiuda”, znajdujący się w południowej części portu. Obsługiwani są w nim pasażerowie tanich linii lotniczych wylatujący z Warszawy. Brak tu sklepów i restauracji, zastępują je za to kioski z prasą i słodyczami, automaty z napojami oraz kawiarnia Coffeeheaven. W chwili obecnej w Terminalu Etiuda odprawiani są pasażerowie linii air italy, easyJet, Germanwings, Norwegian Air Shuttle, Ryanair, SkyEurope, Wizz Air.
Terminal VIP Aviation służy obsłudze pasażerów podróżujących korporacyjnymi samolotami lotnictwa ogólnego.
Na terenie lotniska znajduje się bank, poczta, pokój matki i dziecka, taras widokowy, punkt pierwszej pomocy, kaplica i punkt zwrotu podatku VAT.
Do lotniska można dotrzeć własnym samochodem (jest tu parking), taksówką, autobusami komunikacji miejskiej MZA i autobusami Polskiego Expressu czy hotelowymi shuttle bus. Do portu prowadzi arteria komunikacyjna ul. Żwirki i Wigury.
Obsługą samolotów i lotniska zajmują się firmy LOT Ground Services, Warsaw Airport Services, LOT Catering a paliwo dostarcza Petrolot.
Główne kierunki odlotów z lotniska to: Ljubljana, Cork, Madryt, Kijów, Paryż, Helsinki, Wiedeń, Praga, Amsterdam, Frankfurt, Londyn, Kopenhaga, Budapeszt, Istambuł, Dublin, Belfast.
Istnieją plany odciążenia lotniska na Okęciu przez budowę nowego portu Warszawa-Modlin w 2009 roku, który ma przejąć część tanich lotów i kilka rejsów czarterowych.

Irlandzkie tanie linie lotnicze Ryanair zgodnie spośród zapowiedziami, uruchomiły regularne złączenie spośród Międzynarodowego Portu Lotniczego Katowice do wnętrza Pyrzowicach aż do brytyjskiego miasta Bristol. Loty na trasie Katowice (Pyrzowice) - Bristol przebywać będą się trzy chłosta do wnętrza tygodniu: do wnętrza poniedziałki, wtorki tudzież soboty. Jest owo drugie regularne złączenie obsługiwane z wykorzystaniem Ryanaira spośród katowickiego lotniska. W dniu 1 listopada 2007 roku swoją istnienie na lotnisku Katowice (Pyrzowice) irlandzki Ryanair zainaugurował, uruchamiając złączenie aż do Dublina.

Węgierskie linie lotnicze Wizz Air ogłosiły likwidację od chwili 29 września 2007 roku trasy gród nad Wisłą (Okęcie) - Frankfurt (Hahn). Tanie loty na tej trasie odbywały się dwójka oraz pół roku od chwili 27 marca 2005 roku. Będzie to czwarte skreślone połączenie spośród Polski aż do Hahn. Do tej pory skreślono 3 trasy spośród polskich lotnisk aż do Frankfurtu (Hahn): Ryanair na trasie Rzeszów (Jasionka) - Frankfurt (Hahn) latał aż do od chwili 21 lutego 2006 roku, Ryanair infolinia 0801 003357 na trasie gród podwawelski (Balice) - Frankfurt (Hahn) latał aż do 7 maja 2007 roku, Ryanair na trasie Wrocław (Strachowice) - Frankfurt (Hahn) latać będzie ostatkiem sił aż do 4 listopada 2007 roku. Na chyba wszelki spośród nas pragnie jeździć. W dzisiejszych czasach wycieczki do wnętrza dalekie zakątki świata dosyć nie są nuże dostępne resztkami sił na rzecz wybrańców. Główną tego przyczyną żelazny się tanie linie lotnicze oferujące tanie loty, które wskutek kusząc promocjami oraz biletami last minute przekonują do siebie raz za razem większą rzeszę zwolenników tego rodzaju transportu. W ciągu kilku lat tani przewoźnicy na rejsy spośród Polski aż do, na przypadek Londynu obsługują większą element lotów. Mogą sobie na owo przyjąć raz za razem szersze rzesze pasażerów rezygnujących raz za razem częściej spośród podróży samochodem na sprawa samolotu.

Najpopularniejszy polski bank internetowy w tym roku otworzy placówkę w Wielkiej Brytanii. To kolejny kierunek ekspansji tej firmy, obok Czech i Słowacji. Internetowe ramię BRE Banku na przełomie października i listopada otworzy placówkę w Londynie, gdzie mieszka co trzeci Polak pracujący na wyspach.

Bank na początku będzie oferował kredyty hipoteczne. To kolejny krok w zagranicznej ekspansji. Bank chce sięgnąć nie tylko po polskich klientów. - Oczekujemy, że do końca 2010 roku w obu krajach pozyskamy co najmniej 250 tys. klientów - zapowiada Piotr Gawron, dyrektor BRE Banku, odpowiedzialny za projekty zagraniczne. Bank chce do tego czasu udzielić 1,2 mld euro kredytów i zgromadzić 300 mln euro depozytów. Próg rentowności na obu rynkach ma zostać osiągnięty w 2012 roku. Suma kosztów i wydatków na inwestycje związane z projektem wyniesie do tego czasu 29 mln euro.

Bank będzie działał w oparciu o model funkcjonujący w Polsce. Z czasem zaoferuje klientom konto osobiste, oszczędnościowe, a także kredyt hipoteczny oraz gotówkowy. W Czechach do końca 2008 roku powstanie 12 centrów finansowych i 18 mKiosków, a na Słowacji sześć centrów oraz osiem mKiosków. Działalność będzie prowadzona na zasadzie jednolitego paszportu europejskiego, a więc poprzez przedstawicielstwo. To nie koniec ekspansji za granicą. Rozważany jest także pomysł otwarcia placówki w Dublinie, gdzie jest duże skupisko polskich emigrantów. Szacuje się, że do Irlandii oraz Wielkiej Brytanii wyemigrowało 1 mln Polaków.

Dublin położony na wschodnim wybrzeżu Irlandii, nad Morzem Irlandzkim, u ujścia rzeki Liffey (irl. An Life) do Zatoki Dublińskiej. Rzeka dzieli miasto na dwie dzielnice o zdecydowanie odmiennym charakterze: North Side oraz nowocześniejszą i bardziej zamożną South Side.
Główny ośrodek administracyjny, kulturalny, ekonomiczny i przemysłowy kraju (przemysł samochodowy, stoczniowy, włókienniczy, odzieżowy, metalowy, elektrotechniczny, spożywczy (słynny browar Guinnessa), poligraficzny, chemiczny, szklarski, papierniczy). Port morski połączony kanałami z rzeką Sionna. Port lotniczy (Dublin Airport). Duże znaczenie dla turystyki.
Archaiczna irlandzka nazwa okolic miasta – Dúbh Linn (oznaczająca “Czarny Staw”) – została przez stulecia zangielszczona do współczesnej, używanej również w innych językach postaci Dublin. Natomiast współczesna irlandzka nazwa Baile Átha Cliath oznacza “Miasto Brodu z Trzcinowymi Płotami”.
Spis ludności z roku 2002 podaje, że mieszkańców Dublina jest ok. 496 tys.; natomiast mieszkańców hrabstwa Dublin już ponad 1,1 mln. Wyróżnia się też region aglomeracji Dublina (Greater Dublin Area) składający się z hrabstwa Dublin oraz okolicznych hrabstw, które łącznie zamieszkiwało w 2002 r. ok. 1,6 mln mieszkańców. W roku 2006 szacuje się że co piąty mieszkaniec Dublina posługuje się językiem polskim jako narodowym.
W Dublinie istnieje prawie 200 dziennych linii autobusowych obsługiwanych przez Bus Átha Cliath i kilka nocnych.
Sieć składa się z pięciu linii obsługujących głównie Obszar Aglomeracji Dublina, choć niektóre pociągi dojeżdżają do takich miast jak Drogheda. Trwają plany, by znacznie rozszerzyć system DART. Projekt przewiduje wybudowanie tunelu pod centrum miasta, pozwalający na utworzenie dwóch oddzielnych linii, biegnących od północnego zachodu na południowy zachód przez centrum miasta na południe i na północ odpowiednio.
w 2004 roku zostały otwarte 2 linie szybkiego tramwaju LUAS. Istnieją ambitne plany dla Luas by wybudować w przyszłości do 7 nowych linii. Szacuje się, że tramwaju używa w Dublinie około 80 tys. osób dziennie. W 2006 Railway Procurement Agency ogłosiła, że Luas system osiągnął zyskowność przed planem, zaledwie po roku działania.
Przyszłość Irlandzki Rząd rozpoczął narodowy plan transportu , szacuje się, ze koszty projektu wyniosą 34.4 miliardów euro przez następne 10 lat. Większość z nich przeznaczona zostanie na budowę tunelu Dublin Port Tunnel, siedem nowych linii szybkiego tramwaju Luas, dwie linie metra, nowe linie szybkiej kolei miejskiej DART oraz na główną stację tramwaju St Stephen’s Green, która ma być centralnym miejscem przesiadkowym.
Hotele w Dublinie : Adams Trinity Hotel ,Albany House ,Arlington Hotel ,Best Western Academy Plaza Hotel ,Best Western Ashling Hotel ,Camden Court Hotel ,Cassidys Hotel ,Castle Hotel ,Central Hotel ,Comfort Inn Granby Row ,Comfort Inn Parnell Square ,Days Hotel Rathmines ,Donnybrook Hall ,Donnybrook Lodge ,Drury Court Hotel ,Dublin Citi Hotel ,Eliza Lodge Guesthouse ,Grafton Capital Hotel ,Grand Canal Hotel