Pozycjonowanie

zgadnij czyj to cytat?
Niechaj ławice waszych myśli przemierzają morze ignorancji, by podążać szlakiem smukłego korabia mej mądrości! Nad jego pokładem - żagiel mego doświadczenia. Jego stępką - moje poświęcenie! I drogi nie zmylę wśród gwiazd, wszak sam zawiesiłem je siłą swego geniuszu, by na wieczność wskazywały drogę do krainy doskonałości.
mam nadzieję,że quiz nie jest trudne i znajdzie się niebawem ktoś kto odpowie poprawnie na podaną zagadkę. super antykwariat naukowy ufunduje nagrodę dla pierwszej osoby która podeśle nam odpowiedź

zgadnij czyj to cytat?
Miłość to nie staw, w którym można zawsze znaleźć swoje odbicie. Miłość ma przypływy i odpływy. Ma też swoje rozbite okręty, zatopione miasta, ośmiornice, skrzynie złota i pereł. Ale perły leżą głęboko
lub ten:
Miłość napadła na nas tak, jak napada w zaułku wyrastający spod ziemi morderca, i poraziła nas oboje od razu.
mam nadzieję,że pytanie nie jest trudne i znajdzie się szybko ktoś kto odpowie prawidłowo na tą zagadkę. super biografie będą nagrodą dla pierwszej osoby która podeśle nam rozwiązanie

Antykwariat (od łac. nazwy antiquarius to człowiek zajmująca się starożytnościami)
* w moim rozumieniu to firma zajmująca się handlem starymi rzeczami, lub też mającymi wartość historyczną, estetyczną, materialną
* sklep sprzedający antyki zabytkowy przedmiot sztuki dawnej bądź książki (głównie używane). Do przedmiotów tych należeć mogą: książki, obrazy, rzeźby, meble, stare pocztówki, drzeworyty, biografie, grafiki, rękopisy, wyroby artystyczne, numizmaty, komiksy, płyty itp.

Książka - dokument piśmienniczy myśli ludzkiej, raczej obszerny, w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym. Słowo o bardzo wielu pokrewnych znaczeniach. Dzisiejsza postać książki wywodzi się od kodeksu, czyli kartek połączonych grzbietem, które wraz z rozwojem pergaminu zastąpiły poprzednią formę dokumentu piśmienniczego-zwój.
Za książkę uważa się:
* wydawnictwo zwarte - przeciwieństwo gazety, może to być duży utwór literacki, zbiór mniejszych utworów, leksykon, podręcznik, poradnik, praca naukowa, dokument lub zbiór dokumentów, album, atlas itp.
* wydawnictwo dziełowe - przeciwieństwo akcydensu
* utwór prozatorski - utwór obszerniejszy niż opowiadanie, nowela czy esej
* zbiór utworów prozatorskich, o określonej myśli przewodniej i wspólnej kompozycji, powiązanych w całość redakcyjną, także zbiór myśli, notatek, przemyśleń, artykułów
* w terminologii bibliotekarskiej:
* publikację powyżej 48 stron - publikacja mniejsza określana jest wtedy jako broszura
* każdą pozycję biblioteczną w oprawie twardej - także np. nuty,komiksy, biografie mapy, oprawione zszywki czasopism itp.

Oprócz działalności, jaką w zakresie książki rozwijały klasztory, takie jak: Gniezno czy Kołobrzeg, wybitną rolę odegrał również dwór książęcy. Rozległe stosunki dyplomatyczne i personalne rodziny piastowskiej z Zachodem liczne poselstwa do Czech, Rzymu ułatwiały import książki.
Cenne książki sprowadzane były do Polski za pośrednictwem księżniczek zachodnich, które tu osiedlały się jako żony Piastów.
Nie zachowały się do naszych czasów najwcześniejsze rękopisy, które zgromadzili pierwsi Piastowie, ponieważ zginęły w wojnach, jakie rozpętały się po śmierci Mieszka II (1034 r.) i w czasie najazdu Brzetysława czeskiego w 1038 r.

Niewiele wiadomo o wytwarzaniu książki rękopiśmiennej w Polsce ówczesnej. Niektórzy badacze nawet wątpią, czy w tym czasie w ogóle istniały na jej terenie jakiekolwiek skryptoria.
Decydującym w tym względzie czasem było przyjęcie przez Mieszka I jego dwór w 966 r. chrzu według obrządku łacińskiego przez co Polska dostała się w orbitę wpływów kultury zachodniej.
Pierwsze księgi zostały do Polski przywiezione przez księży przybyłych z Czech w orszaku Dąbrówki. W tym czasie znajomość pisania i czytania na terenie Polski była zjawiskiem zupełnie wyjątkowym.
Posiadali tę sztukę właściwie tylko obcokrajowcy, przebywający tutaj np. w celach misyjnych oraz ich uczniowie należący również do stanu duchownego. Dlatego też jeśli istniały wówczas wydawnicwa pisarskie, to podobnie jak w całej Europie, należy się ich doszukiwać w kościołach
mi.in. benedyktyńskich, które znajdowały się np. w Łysej Górze i Trzemesznie.

Antykwariat (od łac. nazwy antiquarius to osoba zajmująca się starożytnościami)
* w naszym rozumieniu to firma zajmująca się handlem starymi rzeczami, lub też mającymi wartość historyczną, estetyczną, materialną
* sklep sprzedający antyki [zabytkowy przedmiot sztuki dawnej bądź książki (raczej używane)]. Do przedmiotów tych należeć mogą: książki, obrazy, rzeźby, meble, stare pocztówki, drzeworyty, nuty, grafiki, rękopisy, wyroby artystyczne, numizmaty, komiksy, płyty analogowe lub inne itp.
dobry antykwariusz nie powinien tylko zajmować się sprzedażą, powinien również zajmować się historią dlatego postaramy się opisać w jaki sposób na przestrzeni wieków kształtowały się sposoby produkcji, wytwarzania książek.

aby [link]antykwariat[link] mógł zaprezentować dowolną ksiązkę - musi ona najpierw być wyprodukowana
Dawniej do pisania wykorzystywano wyłącznie pergamin. Pierwsza znana dziś wiadomość o papierze w Polsce pochodzi z r, 1325, chodzi w niej o rachunki z dziesięcin, zbieranych przez wysłanników papieskich. Sami, natomiast Polacy zaczęli pisać na papierze dopiero ok. roku 1360. Na rządy więc Kazimierza Wielkiego przypadł okres
coraz częstszego wypierania pergaminu przez tańszy od niego papier, choć ten prawie do końca XV w. pochodził wyłącznie z zagranicy. Mimo to już o sto lat wcześniej zdobył on wyraźną przewagę nad pergaminem i w teorii ograniczył jego stosowanie dla szczupłej grupy rękopisów. Były to przede wszystkim księgi liturgiczne oraz inne, którym z jakiś powodów zamierzano nadać piękną szatę graficzną. (np. przeznaczone na podarki).
Ich produkcją od końca XIV w. aż do początku XVI stulecia zajmowali się nie tylko duchowni, lecz również ludzie świeccy. Mianem tym określano pisarza, zawodowo uprawiającego tę sztukę w celach zarobkowych.

zgadnij czyj to fragment?
My ludzie umieramy na samą myśl o miłościach, które przepadły na zawsze, o chwilach które mogłyby być piękne, a nie były, o skarbach, które mogłyby być odkryte, ale pozostały na zawsze niewidoczne pod piaskami. Obawiamy się sięgać po swoje największe marzenia, ponieważ wydaje nam się, że nie jesteśmy ich godni, lub że nigdy nam się to nie uda.
lub ten:
Książki to jedyne miejsce, gdzie istnieje współczucie, pociecha, szczęście…i miłość. Książki kochają każdego, kto je otwiera, dając mu poczucie bezpieczeństwa i przyjaźń, niczego w zamian nie żądając. Książki nigdy nie odchodzą, nawet wtedy, gdy się źle traktuje. Słowa są nieśmiertelne…chyba że ktoś je spali.
mam nadzieję,że quiz nie jest trudne i znajdzie się niebawem ktoś kto odpowie prawidłowo na tą zagadkę. jakieś super tanie czytanie będzie nagrodą dla pierwszej osoby która podeśle nam odpowiedź

Antykwariat (od łac. nazwy antiquarius to osoba zajmująca się starymi rzeczami)
* w naszym rozumieniu to firma zajmująca się handlem starymi rzeczami, lub też mającymi wartość historyczną, estetyczną, materialną
* sklep oferujący antyki [stary przedmiot sztuki dawnej bądź książki (raczej używane)]. Do przedmiotów tych należeć mogą: książki, obrazy, rzeźby, meble, stare pocztówki, ryciny, nuty, grafiki, rękopisy, wyroby artystyczne, stare monety, komiksy, płyty analogowe lub inne itp.

Książka - dokument piśmienniczy myśli ludzkiej, raczej obszerny, w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym. Słowo o bardzo wielu różnych znaczeniach. Dzisiejsza postać książki wywodzi się od kodeksu, czyli papierów połączonych grzbietem, które wraz z rozwojem pergaminu zastąpiły poprzednią formę dokumentu piśmienniczego-zwój.
Za książkę uważa się:
* wydawnictwo zwarte - przeciwieństwo gazety, może to być duży utwór literacki, zbiór mniejszych utworów, leksykon, podręcznik, poradnik, praca naukowa, dokument lub zbiór dokumentów, album, atlas itp.
* wydawnictwo dziełowe - przeciwieństwo akcydensu
* utwór prozatorski - utwór obszerniejszy niż opowiadanie, nowela czy esej
* zbiór utworów prozatorskich, o określonej myśli przewodniej i wspólnej kompozycji, powiązanych w całość redakcyjną, także zbiór myśli, zapisków, przemyśleń, artykułów
* w terminologii bibliotekarskiej:
* publikację powyżej 48 stron - publikacja mniejsza określana jest wtedy jako broszura
* każdą pozycję biblioteczną w oprawie sztywnej - także np. nuty,komiksy mapy, oprawione zszywki czasopism itp.

Osoba prowadząca antykwariat to antykwariusz - jego główne zajęcia to skup, wycena i sprzedaż antyków.
Szczególną odmianą antykwariusza jest Bukinista (z fr. bouquiniste) - straganowy antykwariusz, mający w sprzedaży stare i używane książki.
Nazwa początkowo odnosiła się głównie do paryskich antykwariuszy handlujących w stoiskach nad Sekwaną.
Bukinistami nazywano też potocznie w Polsce sprzedawców nowych książek - rozkwit tej formy handlowania książkami w Polsce nastąpił w latach 80. XX wieku, gdy starano się nadrobić luki na księgarskim rynku i publikowano setki tytułów niedostępnych wcześniej w oficjalnym obiegu, sprzedawanych ze straganów i na placach targowych.
Z czasem ta forma handlu praktycznie zanikła, ustępując miejsca księgarniom (dla nowych książek) i antykwariatom (dla używanych książek).
Obecnie prawdopodobnie największe stałe miejsca handlu bukinistów w Polsce znajdują się na (dworcach|ulicach) Warszawy Zachodniej, Krakowa, Wrocławia czy w Gdyni

Książki rękopiśmienne w starożytności i średniowieczu, i drukowane do końca XVIII w. wykonywane były ręcznie, z zastosowaniem technik rzemieślniczych. Każdy egzemplarz miał bezpośredni kontakt z mistrzem, który z właściwą dawnym rzemieślnikom starannością nadawał mu ostateczny kształt, dbając zarówno o staranne technicznie wykończenie jak i stronę estetyczną, przez odpowiedni dobór materiałów, zdobień, tłoczeń, ilustracji czy okuć. Urok dawnych rękopisów czy staroduków do dziś urzeka, bogactwem albo przeciwnie prostotą. Indywidualne podejście do każdego egzemplarza i tradycyjne techniki doprowadzone przez cechowy system szkolenia do perfekcji wpływały na piękny i spójny stylistycznie wygląd, dopracowany w najdobniejszych szczegółach począwszy od wykonania papieru, składu drukarskiego lub ręcznie pisanego tekstu, szycia bloku książki.
Antykwariat (od łac. nazwy antiquarius to człowiek zajmująca się starożytnościami), czy też sklep sprzedający antyki [stary przedmiot sztuki dawnej bądź książki (raczej używane)]. w moim rozumieniu to firma zajmująca się handlem starymi przedmiotami, lub też mającymi wartość historyczną, estetyczną, materialną. Do rzeczy tych należeć mogą: woluminy, obrazy, rzeźby, meble, stare pocztówki, drzeworyty, nuty, grafiki, rękopisy, wyroby artystyczne, stare monety, komiksy, płyty itp.
Osoba prowadząca antykwariat to antykwariusz - jego główne zajęcia to skup, wycena i sprzedaż antyków.
Szczególną odmianą antykwariusza jest Bukinista (z fr. bouquiniste) - uliczny antykwariusz, mający w ofercie stare i używane woluminy.
Nazwa początkowo odnosiła się głównie do francuskich antykwariuszy handlujących w stoiskach nad Sekwaną.
Bukinistami nazywano też potocznie w Polsce sprzedawców nowych woluminów - rozkwit tej formy handlowania książkami w Polsce nastąpił w latach 80. XX wieku, gdy starano się nadrobić luki na księgarskim rynku i publikowano setki tytułów niedostępnych wcześniej w oficjalnym obiegu, sprzedawanych ze straganów i na placach targowych.
Z czasem ta forma handlu praktycznie zanikła, ustępując miejsca księgarniom (dla nowych książek) i antykwariatom (dla używanych książek).
Obecnie prawdopodobnie największe stałe miejsca handlu bukinistów w Polsce znajdują się na (dworcach|ulicach) Warszawy Zachodniej, Krakowa, Wrocławia czy w Sopotu

Książka - dokument piśmienniczy myśli ludzkiej, raczej obszerny, w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym. Słowo o bardzo wielu różnych znaczeniach. Dzisiejsza postać książki wywodzi się od kodeksu, czyli papierów połączonych grzbietem, które wraz z rozwojem pergaminu zastąpiły poprzednią formę dokumentu piśmienniczego-zwój.
Za książkę uważa się:
* wydawnictwo zwarte - przeciwieństwo gazety, może to być duży utwór literacki, zbiór mniejszych utworów, leksykon, podręcznik, poradnik, praca naukowa, dokument lub zbiór dokumentów, album, atlas itp.
* wydawnictwo dziełowe - przeciwieństwo akcydensu
* utwór prozatorski, synonim powieści - utwór obszerniejszy niż opowiadanie, nowela czy esej
* zbiór mniejszych utworów prozatorskich, o określonej myśli przewodniej i wspólnej kompozycji, powiązanych w całość redakcyjną, także zbiór myśli, zapisków, przemyśleń, artykułów
* w terminologii bibliotekarskiej:
* publikację powyżej 48 stron - publikacja mniejsza określana jest wtedy jako broszura
* każdą pozycję biblioteczną w oprawie sztywnej - także np. nuty,komiksy mapy, oprawione zszywki czasopism itp.
Książki rękopiśmienne w starożytności i średniowieczu, i drukowane do końca XVIII w. wykonywane były ręcznie, z zastosowaniem technik artystycznych. Każdy egzemplarz miał bezpośredni kontakt z mistrzem, który z właściwą dawnym rzemieślnikom starannością nadawał mu ostateczny kształt, dbając zarówno o staranne technicznie wykończenie jak i stronę estetyczną, przez odpowiedni dobór materiałów, zdobień, tłoczeń, ilustracji czy okuć. Piękno dawnych rękopisów czy staroduków do dziś urzeka, bogactwem albo przeciwnie prostotą. Indywidualne podejście do każdego egzemplarza i tradycyjne techniki doprowadzone przez cechowy system szkolenia do perfekcji wpływały na piękny i spójny stylistycznie wygląd, dopracowany w najdobniejszych detalach począwszy od wykonania papieru, składu drukarskiego lub ręcznie pisanego tekstu, szycia bloku książki.
zgadnij czyj to fragment?
My ludzie umieramy na samą myśl o miłościach, które przepadły na zawsze, o chwilach które mogłyby być piękne, a nie były, o skarbach, które mogłyby być odkryte, ale pozostały na zawsze niewidoczne pod piaskami. Obawiamy się sięgać po swoje największe marzenia, ponieważ wydaje nam się, że nie jesteśmy ich godni, lub że nigdy nam się to nie uda.
lub ten:
Książki to jedyne miejsce, gdzie istnieje współczucie, pociecha, szczęście…i miłość. Książki kochają każdego, kto je otwiera, dając mu poczucie bezpieczeństwa i przyjaźń, niczego w zamian nie żądając. Książki nigdy nie odchodzą, nawet wtedy, gdy się źle traktuje. Słowa są nieśmiertelne…chyba że ktoś je spali.
mam nadzieję,że pytanie nie jest trudne i znajdzie się szybko ktoś kto odpowie prawidłowo na tą zagadkę. jakieś super tanie czytanie będzie nagrodą dla pierwszej osoby która podeśle mi odpowiedź
Osoba prowadząca antykwariat to antykwariusz - jego główne zajęcia to skup, wycena i sprzedaż staroci.
Szczególną odmianą antykwariusza jest Bukinista (z fr. bouquiniste) - uliczny antykwariusz, mający w ofercie stare i używane książki.
Nazwa początkowo odnosiła się głównie do paryskich antykwariuszy handlujących w stoiskach nad Sekwaną.
Bukinistami nazywano też potocznie w Polsce sprzedawców nowych książek - rozkwit tej formy handlowania książkami w Polsce nastąpił w latach 80. XX wieku, gdy starano się nadrobić luki na księgarskim rynku i publikowano setki tytułów niedostępnych wcześniej w oficjalnym obiegu, sprzedawanych ze straganów i na placach targowych.
Z czasem ta forma handlu praktycznie zanikła, ustępując miejsca księgarniom (dla nowych książek) i antykwariatom (dla używanych książek).
Obecnie prawdopodobnie największe stałe miejsca handlu bukinistów w Polsce znajdują się na (dworcach|ulicach) Warszawy Zachodniej, Krakowa, Wrocławia czy w Gdyni
Antykwariat (od łac. nazwy antiquarius to człowiek zajmująca się starożytnościami)
* w moim rozumieniu to firma zajmująca się handlem starymi rzeczami, lub też mającymi wartość historyczną, estetyczną, materialną
* sklep oferujący antyki [zabytkowy przedmiot sztuki dawnej bądź książki (raczej używane)]. Do przedmiotów tych należeć mogą: książki, obrazy, rzeźby, meble, stare pocztówki, ryciny, nuty, grafiki, rękopisy, wyroby artystyczne, numizmaty, komiksy, płyty analogowe lub inne itp.

Antykwariat (od łac. nazwy antiquarius to osoba zajmująca się starymi rzeczami)
* w moim rozumieniu to firma zajmująca się handlem starymi przedmiotami, lub też mającymi wartość historyczną, estetyczną, materialną
* sklep sprzedający antyki [stary przedmiot sztuki dawnej bądź książki (głównie używane)]. Do przedmiotów tych należeć mogą: książki, obrazy, rzeźby, meble, stare pocztówki, drzeworyty, nuty, grafiki, rękopisy, wyroby artystyczne, stare monety, komiksy, płyty analogowe lub inne itp.
Osoba prowadząca antykwariat to antykwariusz - jego główne zajęcia to skup, wycena i sprzedaż staroci.
Szczególną odmianą antykwariusza jest Bukinista (z fr. bouquiniste) - uliczny antykwariusz, mający w ofercie stare i używane książki.
Nazwa początkowo odnosiła się głównie do paryskich antykwariuszy handlujących w stoiskach nad Sekwaną.
Bukinistami nazywano też potocznie w Polsce sprzedawców nowych książek - rozkwit tej formy handlowania książkami w Polsce nastąpił w latach 80. XX wieku, gdy starano się nadrobić luki na księgarskim rynku i publikowano setki tytułów niedostępnych wcześniej w oficjalnym obiegu, sprzedawanych ze straganów i na placach targowych.
Z czasem ta forma handlu praktycznie zanikła, ustępując miejsca księgarniom (dla nowych książek) i antykwariatom (dla używanych książek).
Obecnie prawdopodobnie największe stałe miejsca handlu bukinistów w Polsce znajdują się na (dworcach|ulicach) Warszawy Zachodniej, Krakowa, Wrocławia czy w Gdyni
zgadnij czyj to cytat?
My ludzie umieramy na samą myśl o miłościach, które przepadły na zawsze, o chwilach które mogłyby być piękne, a nie były, o skarbach, które mogłyby być odkryte, ale pozostały na zawsze niewidoczne pod piaskami. Obawiamy się sięgać po swoje największe marzenia, ponieważ wydaje nam się, że nie jesteśmy ich godni, lub że nigdy nam się to nie uda.
lub ten:
Książki to jedyne miejsce, gdzie istnieje współczucie, pociecha, szczęście…i miłość. Książki kochają każdego, kto je otwiera, dając mu poczucie bezpieczeństwa i przyjaźń, niczego w zamian nie żądając. Książki nigdy nie odchodzą, nawet wtedy, gdy się źle traktuje. Słowa są nieśmiertelne…chyba że ktoś je spali.
mam nadzieję,że pytanie nie jest trudne i znajdzie się szybko ktoś kto odpowie prawidłowo na tą zagadkę. jakieś super tanie czytanie będzie nagrodą dla pierwszej osoby która podeśle mi rozwiązanie
Książka - dokument piśmienniczy myśli ludzkiej, raczej obszerny, w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym. Słowo o bardzo wielu pokrewnych znaczeniach. Dzisiejsza postać książki wywodzi się od kodeksu, czyli papierów połączonych grzbietem, które wraz z rozwojem pergaminu zastąpiły poprzednią formę dokumentu piśmienniczego-zwój.
Za książkę uważa się:
* wydawnictwo zwarte - przeciwieństwo gazety, może to być duży utwór literacki, zbiór mniejszych utworów, leksykon, podręcznik, poradnik, praca naukowa, dokument lub zbiór dokumentów, album, atlas itp.
* wydawnictwo dziełowe - przeciwieństwo akcydensu
* utwór prozatorski - utwór obszerniejszy niż opowiadanie, nowela czy esej
* zbiór utworów prozatorskich, o określonej myśli przewodniej i wspólnej kompozycji, powiązanych w całość redakcyjną, także zbiór myśli, notatek, przemyśleń, artykułów
* w terminologii bibliotekarskiej:
* publikację powyżej 48 stron - publikacja mniejsza określana jest wtedy jako broszura
* każdą pozycję biblioteczną w oprawie sztywnej - także np. nuty,komiksy mapy, oprawione zszywki czasopism itp.

Moda na oryginalny ślub sprawia, że pomysłów na ten jeden jedyny, wyjątkowy dzień w życiu jest coraz więcej.

Nie chodzi tutaj u huczne `weselicho` na sto osób, z suto zastawionym stołem i orkiestrą grającą muzykę sprzed epoki PRL-u. Takie wesela w wiejskim stylu odchodzą stopniowo do lamusa. Dziś stawia się raczej na to aby być oryginalnym i pomysłowym. Może się ona przejawiać w różnych aspektach. Wyjątkowe okazuje się chociażby odejście od powyższej tradycji i organizowanie przyjęcia weselnego w… pobliskim pubie, przy piwie, chipsach i dobrej muzyce. Wpuszczenie takiej nutki codzienności do praktyk weselnych może wzbudzać w niektórych co najmniej zdziwienie, zniechęcenie. Fakty mówią jednak same za siebie - zabawa okazuje się przednia.

Ogromną cieszą się również wesela organizowane `na konkretny styl`. Na przykład połączenie imprezy ślubnej z przyjęciem a la lata 80., na której obowiązkowo ubiera się w stroje z tej epoki. Do ślubu panna młoda zakłada krótką białą sukienkę, do niej białe leginsy, baleriny, a jej włosy przemieniają się w nieokiełznane afro. Pan młody oczywiście obowiązkowo w białych skarpetkach i mokasynach! Bardzo często miłośnicy filmów, gier oraz członkowie określonych subkultur przenoszą swoje pasje także na dzień swoich zaślubin. Panowie, którzy uwielbiają komiksy przebierają się, uwaga - za: Supermana, Spidermana lub Robocopa. Panie kochające mroczne klimaty rezygnują z białej, niewinnej sukni ślubnej na rzecz wyzywającej czerni (w takim też kolorze oczywiście i bielizna ślubna). Trend ten przyjmują także projektanci mody, którzy szykują dla przyszłych mężatek suknie ślubne w odcieniach czerwieni, czerni, brązu.
Co powiecie na wesele na basenie? Czy stroje kąpielowe nie wydają się ciekawą alternatywą dla krępujących ruchy kreacji wieczorowych? Zapewne w krótkim czasie dojdzie do tego, że przyjęcia ślubne będą urządzane w parkach wodnych, wesołych miasteczkach, kinach. Mieliśmy już do czynienia ze ślubami podczas lotu, skoku spadochronowego czy też w trakcie nurkowania.
Szokujące pomysły? Większość z nich pochodzi nie z naszego, europejskiego kręgu kulturowego. Niewykluczone jednak, że tradycja ślubna zacznie rozwijać się w kierunku takiej ekstrawagancji, a białe suknie ślubne staną się przeżytkiem.